Berimbau
Podstawowym instrumentem, którego używa się podczas walk Capoeira jest berimbau. Pozostałe instrumenty, które wchodzą w skład baterii to kolejno: atabaque, pandeiro, agogo, reco-reco oraz Pau de Chuva. Ginga jest najważniejszym ruchem w capoeira. Ruch ten nadaje tej sztuce charakter tańca. Ginga stanowi także bazę do wykonywania ataków oraz uników. Istotą tego ruchu jest płynność oraz dynamika. Te czynności utrudniają trafienie przez przeciwnika. Capoeira skała się z kilku stylów. Do najpopularniejszych stylów należą: Capoeira regional, Capoeira angola, Capoeira contemporanea lub moderna oraz Capoeira carioca. Capoeira regional została stworzona przez Mestre Bimba. Jest to szybka oraz dynamiczna forma walki. Poza tym jest także bardziej praktyczna w zastosowaniu do walki. Jest to forma bardzo widowiskowa. Capoeira angola z kolei jest tradycyjną formą tej sztuki walki. Zawiera mniej elementów charakterystycznych dla sztuk walki, a bardziej jest nastawiona na grę, współpracę, czy taniec. Powstała w XX wieku. Została stworzona przez Mestre Pastinha w celu zachowania oraz przywrócenia tradycyjnych elementów capoeiry. Capoeira contemporanea lub moderna stanowi współczesną technikę capoeiry, która to czerpie swoją formę z tradycji regional oraz angola. Ta forma wykorzystuje różne techniki, jak również różne sposoby trenowania. Capoeira carioca to forma, która stanowi pierwszy sformalizowany styl w capoeirze. Tutaj nie ma muzyki ani śpiewu. Natomiast przede wszystkim postawiono tutaj na brutalność oraz skuteczność.
Podobne artykuły
Cailifoquan
Cailifoquan, czyli Choy Li Fut Kung Fu jest systemem walki, który jest chyba jednym z najlepiej poznanych na świecie. Jest jedną z odmian kung-fu, która jest bardzo rozpowszechniona poza granicami Chin. Styl ten został opracowany w pierwszej połowie XIX wieku. Twórcą tego stylu jest Chan Heunga. Styl ten ćwiczy się w różnych odmianach. Następną odmianą kung-fu jest Changquan. Jest to północnochiński styl kung-fu. Charakteryzuje się wysoką postawą, przewagą kopnięć, zastosowaniem długich uderzeń oraz ofensywnością. Chen shi taijiquan z kolei jest stylem taichi. Jest to styl wewnętrzny, który łączy w sobie elementy stylów zewnętrznych. Do podstawowych technik tego stylu walki zaliczamy między innymi: formę bez broni, formę z bronią oraz formę ćwiczoną w parach. Do form bez broni należą następujące formy: Lao jia, Xin jia oraz Chan si gong. W formach z bronią stosuje się następujące bronie: miecz, szabla, włócznia, kij, halabarda, podwójny miecze oraz podwójna szabla. Z kolei forma ćwiczona...
Ditangquan
Ditangquan jest sztuką chińskiej walki, która złożona jest z kopnięć oraz różnych technik pchnięć, wywichnięć oraz podcięć.Techniki tradycyjne wykorzystują siłę oraz gibkość w celu zmiany kąta oraz poziomu ataku. Poza tym Ditangquan jest stylem widowiskowym. Styl ten wymaga jednak wysokiego stopnia koordynacji oraz siły mięśni, a w szczególności mięśni nóg. Związane to jest z ciągłą zmianą wysokości oraz pozycji w walce. Houquan stanowi również chińską sztukę walki. Jest to także widowiskowy styl walki. Styl ten wyobraża postawy oraz ruchy zwierzęcia, jakim jest małpa. Ogólnie styl ten polega na wykonywaniu bardzo szybkich ataków w najmniej odporne części ciała przeciwnika, czyli na przykład w oczy, w skronie, czy też w części płciowe. Styl małpy wymaga dużo zwinności oraz zręczności. Bloki, jakie pojawiają się w tym stylu opierają się na łokciach blisko ciała. Odbicia ciosów z kolei wiążą się ze staczaniem się w dół, przewrotami, saltami, czy też inną akrobatyką. W stylu tym...
Liuhebafaquan
Liuhebafaquan jest chińską oraz wewnętrzną sztuką walki. Technika stylu uzyskuje płynność poprzez ruch bioder kierujących przemieszczeniami, unikami, odbiciami ciosów, jak również samymi ciosami. Poza tym styl ten ma wymiar bojowy, leczniczy oraz duchowy. Qinna z kolei jest zbiorem technik walki. Ma zastosowanie w chińskich sztukach walki. Styl ten obejmuje techniki manipulacji stawami, chwyty, trzymania, dźwignie oraz wykorzystanie punktów witalnych na ciele człowieka. Styl ten został stworzony w celu samoobrony. Techniki tej sztuki walki dzielimy a pięć kategorii. Są to następujące techniki: akcje na mięśnie oraz ścięgna, a w tym rozdzielanie fen jin oraz chwytanie zhua jin, akcje na kości oraz stawy, czyli przemieszczanie, akcje na oddychanie, czyli zatrzymywanie, akcje na obieg krwi, czyli uciskanie żył lub tętnic, akcje na obieg energii, czyli uciskanie meridianów oraz akcje na punkty witalne, a w tym uciskanie oraz chwytanie. Technika ta powstała na początku XVII wieku. Styl ten wywodzi się ze starożytnych zapasów oraz...
Trening Taijiquan
Trening Taijiquan składa się z następujących rodzajów treningów: trening wizualizacji, trening koordynacji układu szkieletowego z mięśniowym oraz trening reakcji na sytuację zagrożenia. Trening wizualizacji polega na walce z wyimaginowanym przeciwnikiem. Z założenia technika ta ma oddziaływać na układ nerwowy, czy zakłócać działanie krwiobiegu przez co nie można trenować z prawdziwym przeciwnikiem. Trening koordynacji układu szkieletowego z mięśniowym polega na zwiększaniu szybkości, jak również siły ciosu przy wykorzystaniu składowych sił różnych partii ciała przy wykorzystaniu powolnych ruchów. Powolne ruchy pozwalają na obserwację działania układu mięśniowo-szkieletowego. Prowadzi ponadto do stopniowego udoskonalania. Trening reakcji na sytuację zagrożenia polega natomiast na kodowaniu bojowych schematów działania. Możliwe jest to za pomocą wizualizacji dokładnych sekwencji ruchowych wraz z miarowym z nimi oddechem. Ponadto Taijiquan dzieli się na różne style. Do najbardziej znanych stylów tej techniki należą: Chen, Yang, Wu, Hao oraz Sun. W XX wieku zaczęto wykorzystywać taijiquan jako formę ćwiczeń medytacyjnych. Obecnie wykształciły się trzy...