Kung-fu
Kung-fu jest sztuką walki, która dosłownie tłumaczona oznacza osiągnięcie czegoś poprzez ciężką i wytrwałą pracę. Kung-fu zostało spopularyzowane w Stanach Zjednoczonych w latach siedemdziesiątych XX wieku przez Bruce’a Lee. W Kung-fu wyróżniamy kilka stylów. Są to kolejno: Styl Białego Żurawia, Styl Małpy, Styl Modliszki, Styl Pięść Pięknej Wiosny, Styl Płonącego Smoka, Styl Tygrysa, Styl Żmii, Styl Leoparda oraz Styl Długiej Pięści. Jednym z tradycyjnych stylów kung-fu jest boks modliszki. Styl ten powstał w XVII wieku na przełomie dwóch chińskich dynastii: Ming oraz Qing. Styl ten zalicza się do stylów naśladowczych. Za twórcę tego systemu walki uważa się Wang Langa. Styl ten charakteryzuje się używaniem połączonych technik ręcznych wraz z równoczesną pracą nóg. Ponadto cechuje go także szybki oraz skuteczny atak. Styl ten odznacza się również stosowaniem wachlarzu rzutów, obaleń, podcięć oraz przechwytów. Z kolei do głównych stylów Tanglang quan należą kolejno: Siedmiogwiezdna Modliszka, Modliszka Taiji, Modliszka Kwiatu Śliwy, Modliszka Kaczki Mandarynki, Modliszka Ośmiu Kroków, Modliszka Długiej Pięści, Modliszka Sześciu Kombinacji oraz Modliszka Nefrytowego Pierścienie. W Polsce jedynym stylem modliszki, jaki jest nauczany i znany jest styl Siedmiogwiezdnej Modliszki. Duan stanowi natomiast oznaczenie stopni mistrzowskich w kung-fu. W kung-fu istnieje dziesięć stopni mistrzowskich. Pierwszym z nich jest 1 duan, a ostatnim stopniem jest 10 duan. Z kolei Ji stanowi oznaczenie stopni uczniowskich w kung-fu. I tak kolejno pierwszym stopniem jest 10 ji, a ostatnim stopniem jest 1 ji.
Podobne artykuły
Ditangquan
Ditangquan jest sztuką chińskiej walki, która złożona jest z kopnięć oraz różnych technik pchnięć, wywichnięć oraz podcięć.Techniki tradycyjne wykorzystują siłę oraz gibkość w celu zmiany kąta oraz poziomu ataku. Poza tym Ditangquan jest stylem widowiskowym. Styl ten wymaga jednak wysokiego stopnia koordynacji oraz siły mięśni, a w szczególności mięśni nóg. Związane to jest z ciągłą zmianą wysokości oraz pozycji w walce. Houquan stanowi również chińską sztukę walki. Jest to także widowiskowy styl walki. Styl ten wyobraża postawy oraz ruchy zwierzęcia, jakim jest małpa. Ogólnie styl ten polega na wykonywaniu bardzo szybkich ataków w najmniej odporne części ciała przeciwnika, czyli na przykład w oczy, w skronie, czy też w części płciowe. Styl małpy wymaga dużo zwinności oraz zręczności. Bloki, jakie pojawiają się w tym stylu opierają się na łokciach blisko ciała. Odbicia ciosów z kolei wiążą się ze staczaniem się w dół, przewrotami, saltami, czy też inną akrobatyką. W stylu tym...
Liuhebafaquan
Liuhebafaquan jest chińską oraz wewnętrzną sztuką walki. Technika stylu uzyskuje płynność poprzez ruch bioder kierujących przemieszczeniami, unikami, odbiciami ciosów, jak również samymi ciosami. Poza tym styl ten ma wymiar bojowy, leczniczy oraz duchowy. Qinna z kolei jest zbiorem technik walki. Ma zastosowanie w chińskich sztukach walki. Styl ten obejmuje techniki manipulacji stawami, chwyty, trzymania, dźwignie oraz wykorzystanie punktów witalnych na ciele człowieka. Styl ten został stworzony w celu samoobrony. Techniki tej sztuki walki dzielimy a pięć kategorii. Są to następujące techniki: akcje na mięśnie oraz ścięgna, a w tym rozdzielanie fen jin oraz chwytanie zhua jin, akcje na kości oraz stawy, czyli przemieszczanie, akcje na oddychanie, czyli zatrzymywanie, akcje na obieg krwi, czyli uciskanie żył lub tętnic, akcje na obieg energii, czyli uciskanie meridianów oraz akcje na punkty witalne, a w tym uciskanie oraz chwytanie. Technika ta powstała na początku XVII wieku. Styl ten wywodzi się ze starożytnych zapasów oraz...
Trening Taijiquan
Trening Taijiquan składa się z następujących rodzajów treningów: trening wizualizacji, trening koordynacji układu szkieletowego z mięśniowym oraz trening reakcji na sytuację zagrożenia. Trening wizualizacji polega na walce z wyimaginowanym przeciwnikiem. Z założenia technika ta ma oddziaływać na układ nerwowy, czy zakłócać działanie krwiobiegu przez co nie można trenować z prawdziwym przeciwnikiem. Trening koordynacji układu szkieletowego z mięśniowym polega na zwiększaniu szybkości, jak również siły ciosu przy wykorzystaniu składowych sił różnych partii ciała przy wykorzystaniu powolnych ruchów. Powolne ruchy pozwalają na obserwację działania układu mięśniowo-szkieletowego. Prowadzi ponadto do stopniowego udoskonalania. Trening reakcji na sytuację zagrożenia polega natomiast na kodowaniu bojowych schematów działania. Możliwe jest to za pomocą wizualizacji dokładnych sekwencji ruchowych wraz z miarowym z nimi oddechem. Ponadto Taijiquan dzieli się na różne style. Do najbardziej znanych stylów tej techniki należą: Chen, Yang, Wu, Hao oraz Sun. W XX wieku zaczęto wykorzystywać taijiquan jako formę ćwiczeń medytacyjnych. Obecnie wykształciły się trzy...
Skala ocen taijiquan
Skala ocen taijiquan w nurcie sportowym obejmuje od 0 do 10 punktów. Możemy tutaj także wyróżnić układ z bronią, który wykonuje się solo. Za broń służy miecz. Nurt zdrowotny głównie stosowany jest w Chinach. Nurt ten stosuje się przede wszystkim jako ćwiczenie gimnastyczne. Ćwiczenie to ma na celu sprzyjanie zachowaniu zdrowia oraz rozwojowi psychofizycznemu. Nurt duchowy z kolei został rozpowszechniony w latach sześćdziesiątych XX wieku. Nurt ten został wmieszany w różne koncepcje, a przede wszystkim pochodzące z ideologii hippisowskiej oraz z ruchu New Age. Taoistyczne Tai Chi jest formą taijiquan, którą opracował mistrz Moy Lin-shin. Forma ta nawiązuje do taijiquan, który ćwiczony był w klasztorach taoistycznych. Ponadto forma ta ma na celu poprawę, jak również utrzymanie zdrowia. Istnieje 108 ruchów Taoistycznego Tai Chi. Są to między innymi: rozpoczęcie Tai Chi, złapać ptaka za ogon na lewo, złapać ptaka za ogon, prosty bat, podnieść ręce i wstać, bocian rozwija skrzydła, musnąć...