Ruchy w Taoistycznym Tai Chi
W Taoistycznym Tai Chi wyróżniamy 108 ruchów. Zaczynając od przekątnego lotu to w dalszym ciągu ruchy przedstawiają się następująco: przekątny lot, podnieść ręce i wstać, bocian rozwija skrzydła, musnąć kolano, igła na dnie morza, przenieść ręce jak wachlarz, obrócić się i rąbnąć pięścią, krok naprzód, odbić i uderzyć pięścią, krok naprzód i złapać ptaka za ogon, prosty bat, poruszać rękoma jak chmury, prosty bat, głaskać konia, oddalenie prawej nogi, oddalenie lewej nogi, obrócić się i kopnąć piętą. Dalszy układ ruchów wygląda kolejno: musnąć kolano i obrócić się na pięcie na lewo, musnąć kolano i obrócić się na pięcie na prawo, krok naprzód i uderzyć pięścią w dół, obrócić się i rąbnąć pięścią, krok naprzód, odbić i uderzyć pięścią, kopnąć prawą nogą, uderzyć tygrysa na lewo, uderzyć tygrysa na prawo, kopnąć prawą nogą, uderzyć uszy przeciwnika pięściami, kopnąć lewą nogą oraz obrócić się i kopnąć prawą nogą. Ilość ruchów jest tutaj bardzo duża i kolejno są to następujące ruchy: rąbnąć pięścią, krok naprzód, odbić i uderzyć pięścią, pozorne zbliżenie, skrzyżowanie rąk, unieść tygrysa na górę, prosty bat horyzontalny, rozdzielić grzywę dzikiego konia na prawo, rozdzielić grzywę dzikiego konia na lewo i znów rozdzielić grzywę dzikiego konia na prawo, a dalej rozdzielić grzywę dzikiego konia na lewo. W dalszej kolejności są następujące ruchy: rozdzielić grzywę dzikiego konia na prawo, złapać ptaka za ogon na lewo, krok naprzód i złapać ptaka za ogon, prosty bat oraz młoda dziewczyna uderza wrzecionem na lewo.
Podobne artykuły
Brazylijskie jiu-jitsu
Brazylijskie jiu-jitsu koncentruje się przede wszystkim na walce z jednym przeciwnikiem. Celem takiej walki jest przejęcie kontroli nad przeciwnikiem. Przejęcie kontroli nad przeciwnikiem polega na zadawanie mu kontrolowanego bólu. Walka w brazylijskim jiu-jitsu odbywa się w parterze. Taktyka w walce polega na sprowadzeniu przeciwnika do parteru, unieruchomieniu go oraz na wykonaniu techniki kończącej, czyli na przykład dźwigni bądź duszenia, która to zmusza przeciwnika do poddania się. Zawodnicy brazylijskiego Jiu-Jitsu walczą w zwarciu. Zwarcie to uniemożliwia wykonywanie uderzeń przeciwnikowi. Brazylijskie jiu-jitsu oparte jest na chwytach. Dominują tutaj dźwignie, duszenia oraz inne techniki unieruchamiania przeciwnika. Nie stosuje się tutaj uderzeń. Uderzenie stosują jedynie zawodnicy, którzy przygotowują się do turniejów mieszanych sztuk walki. Stosuje się tutaj także rzuty mające na celu sprowadzenie przeciwnika do parteru. Chwyty w parterze są wykonywane nogami poprzez zahaczenie albo też poprzez objęcie części ciała przeciwnika. Do charakterystycznych elementów brazylijskiego jiu-jitsu należy tak zwana garda. Garda polega na objęciu...
Kung-fu
Kung-fu jest sztuką walki, która dosłownie tłumaczona oznacza osiągnięcie czegoś poprzez ciężką i wytrwałą pracę. Kung-fu zostało spopularyzowane w Stanach Zjednoczonych w latach siedemdziesiątych XX wieku przez Bruce’a Lee. W Kung-fu wyróżniamy kilka stylów. Są to kolejno: Styl Białego Żurawia, Styl Małpy, Styl Modliszki, Styl Pięść Pięknej Wiosny, Styl Płonącego Smoka, Styl Tygrysa, Styl Żmii, Styl Leoparda oraz Styl Długiej Pięści. Jednym z tradycyjnych stylów kung-fu jest boks modliszki. Styl ten powstał w XVII wieku na przełomie dwóch chińskich dynastii: Ming oraz Qing. Styl ten zalicza się do stylów naśladowczych. Za twórcę tego systemu walki uważa się Wang Langa. Styl ten charakteryzuje się używaniem połączonych technik ręcznych wraz z równoczesną pracą nóg. Ponadto cechuje go także szybki oraz skuteczny atak. Styl ten odznacza się również stosowaniem wachlarzu rzutów, obaleń, podcięć oraz przechwytów. Z kolei do głównych stylów Tanglang quan należą kolejno: Siedmiogwiezdna Modliszka, Modliszka Taiji, Modliszka Kwiatu Śliwy, Modliszka Kaczki...
Bagua Zhang
Bagua Zhang jest chińskim stylem walki. Należy do grupy trzech najważniejszych stylów z grupy stylów wewnętrznych. W skład tej grupy oprócz tego wymienionego stylu wchodzą jeszcze: Tai Chi oraz Hsing-I. Ponadto zalicza się tutaj także Liuhebafa oraz Yiquan. W stylu Bagua Zhang zauważalne są zewnętrzne wpływy stylów Długiej Pięści. Styl ten charakteryzuje tak zwana praca stóp, która opiera się na krążeniu po okręgu wokół przeciwnika. Podczas tego krążenia wykonuje się co jakiś czas gwałtowne zmiany kierunku. Poza tym dużą rolę odgrywają tutaj okrężne techniki ręczne. Kolejną ważną cechą tego stylu jest unikanie zaciskania dłoni w pięści. Wszystkie techniki treningu opierają się tutaj na otwartych dłoniach. Styl tej walki wymaga bardzo silnych nóg, jak również dużej giętkości kręgosłupa Sama strategia tego stylu walki polega na unikaniu przeciwnika schodząc z linii ataku. Poza tym istnieje kilka odmian stylu Bagua, gdzie znajdziemy następujące metody kontrataku: rzuty, czy też uderzenia w punkty witalne....
Cailifoquan
Cailifoquan, czyli Choy Li Fut Kung Fu jest systemem walki, który jest chyba jednym z najlepiej poznanych na świecie. Jest jedną z odmian kung-fu, która jest bardzo rozpowszechniona poza granicami Chin. Styl ten został opracowany w pierwszej połowie XIX wieku. Twórcą tego stylu jest Chan Heunga. Styl ten ćwiczy się w różnych odmianach. Następną odmianą kung-fu jest Changquan. Jest to północnochiński styl kung-fu. Charakteryzuje się wysoką postawą, przewagą kopnięć, zastosowaniem długich uderzeń oraz ofensywnością. Chen shi taijiquan z kolei jest stylem taichi. Jest to styl wewnętrzny, który łączy w sobie elementy stylów zewnętrznych. Do podstawowych technik tego stylu walki zaliczamy między innymi: formę bez broni, formę z bronią oraz formę ćwiczoną w parach. Do form bez broni należą następujące formy: Lao jia, Xin jia oraz Chan si gong. W formach z bronią stosuje się następujące bronie: miecz, szabla, włócznia, kij, halabarda, podwójny miecze oraz podwójna szabla. Z kolei forma ćwiczona...