Systemy walki
Systemy walki uderzeniowe oraz chwytowe rozdziela systemy oparte na ciosach oraz kopnięciach, czyli chodzi tutaj między innymi o Karate, Muay Thai oraz Capoeira od chwytanych, czyli na przykład brazylijskie jiu-jitsu, Judo oraz Aikido. System light-contact, semi-contact oraz full-contact dzieli systemy walki w zależności od ilości zasad, ograniczeń oraz systemu treningowego. Light-contact stanowi systemy walk, gdzie nie stosuje się uderzeń na głowę, czy w krocze. W tym przypadku zawodnicy noszą ochraniacze, a sama formuła walki zapewnia bezpieczeństwo walczących. Chodzi tutaj o karanie brutalnych ciosów, czy kopnięć. Z kolei semi-contact stanowią systemy walk, gdzie zawodnicy nie posiadają tylu ochraniaczy, co w przypadku light-contact i w tym przypadku są dopuszczone kopnięcia oraz uderzenia na głowę. W tym przypadku sam proces treningowy zakłada sparingi oraz walki. Full-contact natomiast stanowi systemy walk zakładające walkę bez ochraniaczy i z bardzo małą ilością ograniczeń. Walka sportowa, samoobrona, czy systemy wojskowe stanowią podział, który oddziela systemy walki w zależności od przeznaczenia. Obecnie istnieją dwa kierunku rozwoju szkół walki. Pierwszym kierunkiem jest utrzymanie tradycyjnych wartości oraz rozwój duchowy. W tym kierunku kreują się następujące walki: Aikido, Karate Shotokan oraz Kung-Fu, jak również inne tradycyjne szkoły, w których proces treningowy nastawiony jest przede wszystkim na rozwój duchowy, spokój, umiejętność kontroli umysłu oraz medytację.
Podobne artykuły
Kung-fu
Kung-fu jest sztuką walki, która dosłownie tłumaczona oznacza osiągnięcie czegoś poprzez ciężką i wytrwałą pracę. Kung-fu zostało spopularyzowane w Stanach Zjednoczonych w latach siedemdziesiątych XX wieku przez Bruce’a Lee. W Kung-fu wyróżniamy kilka stylów. Są to kolejno: Styl Białego Żurawia, Styl Małpy, Styl Modliszki, Styl Pięść Pięknej Wiosny, Styl Płonącego Smoka, Styl Tygrysa, Styl Żmii, Styl Leoparda oraz Styl Długiej Pięści. Jednym z tradycyjnych stylów kung-fu jest boks modliszki. Styl ten powstał w XVII wieku na przełomie dwóch chińskich dynastii: Ming oraz Qing. Styl ten zalicza się do stylów naśladowczych. Za twórcę tego systemu walki uważa się Wang Langa. Styl ten charakteryzuje się używaniem połączonych technik ręcznych wraz z równoczesną pracą nóg. Ponadto cechuje go także szybki oraz skuteczny atak. Styl ten odznacza się również stosowaniem wachlarzu rzutów, obaleń, podcięć oraz przechwytów. Z kolei do głównych stylów Tanglang quan należą kolejno: Siedmiogwiezdna Modliszka, Modliszka Taiji, Modliszka Kwiatu Śliwy, Modliszka Kaczki...
Bagua Zhang
Bagua Zhang jest chińskim stylem walki. Należy do grupy trzech najważniejszych stylów z grupy stylów wewnętrznych. W skład tej grupy oprócz tego wymienionego stylu wchodzą jeszcze: Tai Chi oraz Hsing-I. Ponadto zalicza się tutaj także Liuhebafa oraz Yiquan. W stylu Bagua Zhang zauważalne są zewnętrzne wpływy stylów Długiej Pięści. Styl ten charakteryzuje tak zwana praca stóp, która opiera się na krążeniu po okręgu wokół przeciwnika. Podczas tego krążenia wykonuje się co jakiś czas gwałtowne zmiany kierunku. Poza tym dużą rolę odgrywają tutaj okrężne techniki ręczne. Kolejną ważną cechą tego stylu jest unikanie zaciskania dłoni w pięści. Wszystkie techniki treningu opierają się tutaj na otwartych dłoniach. Styl tej walki wymaga bardzo silnych nóg, jak również dużej giętkości kręgosłupa Sama strategia tego stylu walki polega na unikaniu przeciwnika schodząc z linii ataku. Poza tym istnieje kilka odmian stylu Bagua, gdzie znajdziemy następujące metody kontrataku: rzuty, czy też uderzenia w punkty witalne....
Cailifoquan
Cailifoquan, czyli Choy Li Fut Kung Fu jest systemem walki, który jest chyba jednym z najlepiej poznanych na świecie. Jest jedną z odmian kung-fu, która jest bardzo rozpowszechniona poza granicami Chin. Styl ten został opracowany w pierwszej połowie XIX wieku. Twórcą tego stylu jest Chan Heunga. Styl ten ćwiczy się w różnych odmianach. Następną odmianą kung-fu jest Changquan. Jest to północnochiński styl kung-fu. Charakteryzuje się wysoką postawą, przewagą kopnięć, zastosowaniem długich uderzeń oraz ofensywnością. Chen shi taijiquan z kolei jest stylem taichi. Jest to styl wewnętrzny, który łączy w sobie elementy stylów zewnętrznych. Do podstawowych technik tego stylu walki zaliczamy między innymi: formę bez broni, formę z bronią oraz formę ćwiczoną w parach. Do form bez broni należą następujące formy: Lao jia, Xin jia oraz Chan si gong. W formach z bronią stosuje się następujące bronie: miecz, szabla, włócznia, kij, halabarda, podwójny miecze oraz podwójna szabla. Z kolei forma ćwiczona...
Ditangquan
Ditangquan jest sztuką chińskiej walki, która złożona jest z kopnięć oraz różnych technik pchnięć, wywichnięć oraz podcięć.Techniki tradycyjne wykorzystują siłę oraz gibkość w celu zmiany kąta oraz poziomu ataku. Poza tym Ditangquan jest stylem widowiskowym. Styl ten wymaga jednak wysokiego stopnia koordynacji oraz siły mięśni, a w szczególności mięśni nóg. Związane to jest z ciągłą zmianą wysokości oraz pozycji w walce. Houquan stanowi również chińską sztukę walki. Jest to także widowiskowy styl walki. Styl ten wyobraża postawy oraz ruchy zwierzęcia, jakim jest małpa. Ogólnie styl ten polega na wykonywaniu bardzo szybkich ataków w najmniej odporne części ciała przeciwnika, czyli na przykład w oczy, w skronie, czy też w części płciowe. Styl małpy wymaga dużo zwinności oraz zręczności. Bloki, jakie pojawiają się w tym stylu opierają się na łokciach blisko ciała. Odbicia ciosów z kolei wiążą się ze staczaniem się w dół, przewrotami, saltami, czy też inną akrobatyką. W stylu tym...